Jak wycenić naprawę

Narzut a marża — dwie liczby, które myli się najczęściej

To jest jedyny rachunek w tym tekście, ale przechodzi przez niego cała reszta. Narzut liczysz OD kosztu własnego. Marża to udział zysku W cenie, którą płaci klient. Przy koszcie własnym 100 zł i narzucie 30 procent cena netto wynosi 130 zł, ale marża to 23 procent, nie 30.

Różnica wygląda na akademicką dopóty, dopóki nie zestawisz jej z kosztami stałymi lokalu. Serwis pracujący na trzydziestoprocentowym narzucie w rzeczywistości zostawia sobie niecałą czwartą część przychodu na czynsz, prąd, narzędzia i własne wynagrodzenie.

Co naprawdę wchodzi w koszt własny zlecenia

• Zakup części — z faktury, nie z pamięci. Ceny podzespołów zmieniają się w miesiącach, nie w latach.
• Czas pracy razy stawka godzinowa. Także wtedy, gdy naprawa trwała dwadzieścia minut: krótka robota nie znaczy darmowa.
• Czas diagnozy, również przy zleceniu, które klient ostatecznie odrzucił.
• Dojazd, wysyłka części, kurier do klienta.
• Materiały zużywalne: klej, taśmy, izopropanol, końcówki grotów.

Stawka godzinowa nie jest Twoją pensją podzieloną przez liczbę godzin. Musi pokryć czas, w którym nie naprawiasz: rozmowy z klientami, zamawianie części, dojazdy i zlecenia, które nie doszły do skutku. W małym serwisie czas produktywny to zwykle połowa dnia pracy.

Kiedy naprawa przestaje się opłacać klientowi

Reguła kciuka stosowana w serwisach mówi, że naprawa przekraczająca połowę wartości sprzętu przestaje mieć sens ekonomiczny. To jest heurystyka, nie przepis — i dlatego druga zakładka kalkulatora pokazuje LICZBĘ, a nie sam werdykt. Zdanie o tym, że naprawa kosztuje 38 procent wartości telefonu, kończy rozmowę o cenie szybciej niż jakiekolwiek zapewnienie.

Wartość sprzętu podaje użytkownik, bo tylko on wie, o jaki egzemplarz i jaki stan chodzi. Nie zgadujemy jej za Ciebie i nie mamy skąd — najbliżej prawdy są ceny używanych egzemplarzy z ostatnich tygodni.

Najczęstsze pytania